Podczas procesu odżarzania nie chodzi o walkę z naprężeniami cieplnymi – chodzi o ich kontrolowanie. Jeśli profil temperatury się zmieni, pojawią się efekty takie jak wykrzywienia, zniekształcenia optyczne lub ukryte pęknięcia, które ujawnią się dopiero później, podczas cięcia, laminowania lub w trakcie montażu. Lampy podczerwone umożliwiają natychmiastową i precyzyjną reakcję, co jest niezbędne przy obróbce szkła pływkiego, pokrytego warstwami ochronnymi czy hartowanego.
Co jest istotne z technicznego punktu widzenia? Proces odżarzania przy użyciu światła podczerwonego opiera się na krótkich i średnich falach, dzięki czemu ciepło jest dostarczane do szkła szybko, bezpośrednio na jego powierzchnię, a nie poprzez konwekcję. Moc lamp jest dostosowywana do długości strefy i prędkości pracy maszyny, tak aby temperatura w tym obszarze wynosiła 500–570°C dla większości gatunków szkła sodowo-wapiennego. Następnie szkło jest chłodzone w stałym tempie. Gęstość promieniowania jest tak dobrana, aby ciepło rozprzestrzeniał się równomiernie, unikając różnic między krawędziami a środkiem szkła, które mogą powodować wykrzywienia i ślady naprężeń. Obudowa z kwarcu chroni szkło przed nagłymi zmianami temperatury, a układ żarników zapobiega powstawaniu gorących punktów na powierzchni szkła.
Dlaczego to działa w naszych warunkach? Na linii do zginania i odżarzania szkła, moduły podczerwone ogrzewają szkło na żądanie, więc nie trzeba czekać, aż cała komora się ustabilizuje. Dzięki temu skraca się czas przestawiania maszyny oraz poprawia się dokładność produkcji szkła o różnej grubości i kolorze. Na liniach do uszczelniania szkła izolacyjnego ta sama szybka reakcja pozwala na równomierne podgrzanie krawędzi szkła przed aktywacją suszących substancji i dokonaniem drugiego uszczelnienia, co zmniejsza ryzyko nierównomiernego przylegania szkła. Zużycie energii spada, ponieważ lampy dostarczają ciepło tylko wtedy, gdy szkło znajduje się w odpowiedniej strefie, a nie w pustej komorze.
Na co należy zwrócić uwagę? Lampy podczerwone są wrażliwe na ustawienie i odległość reflektorów. Konieczne jest szybkie skonfigurowanie lamp, aby temperatura była jednolita na całej szerokości szkła. Emisja ciepła zależy od rodzaju powłok ochronnych, dlatego strategia sterowania musi kompensować te zmiany. Trzeba też dbać o czystość lamp, sprawdzać połączenia pod wpływem cykli termicznych oraz dostosować moc zasilania do natężenia prądu. Przy prawidłowej eksploatacji uzyskuje się stabilne temperatury w poszczególnych strefach oraz dłuższą żywotność lamp.